dŭcātus

ūs, m.

dux

I. military leadership, command = ἡγεμονία (post-Aug.), Suet. Tib. 19; Flor. 3, 21, 2; Just. 2, 15, 14; Vulg. Sirach, 7, 4: calculis omnibus ducatum latrones ei deferunt, App. M. 7, p. 191 med.—
II. In gen., guidance (eccl. Lat.): caecus autem si caeco ducatum praestet, Vulg. Matt. 15, 14.—
III. Transf., authority: quaerere a domino ducatum, Vulg. Sir. 7, 4 al.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project