distrĭbūtĭo
ōnis, f.
I.
a division, distribution.
I.
In gen.: caeli, Cic. Div. 2, 20: invidiae et criminum, id. Clu. 1: utilis rerum ac partium in locos, Quint. 7, 1, 1.—In plur., Cic. Part. 2, 7.—
II.
Esp.
A.
As a fig. of speech, the resolution of a statement or idea into several, Cic. de Or. 3, 53, 203; Auct. Her. 4, 35, 47.—
B.
In arch., Vitr. 1, 2 fin.