dissŏlūbĭlis

e, adj.

dissolvo

I. that may be dissolved, dissoluble: mortale omne animal et dissolubile et dividuum sit necesse est, Cic. N. D. 3, 12, 29: coagmentatio, id. ib. 1, 8, 20; Lact. 2, 8, 39; 4, 8, 10.— Comp.: mutabilius et dissolubilius, Aug. de Genes. 8.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project