dispunctĭo
ōnis, f.
I.
a settling up, balancing of accounts (late Lat.).
I.
Lit.: concedenda creditoribus (with recognitio), Dig. 42, 5, 15.—
II.
Trop., an investigation, examination, a testing: boni et mali operis, Tert. adv. Marc. 5, 12: utriusque meriti, id. Apol. 18: vitae, id. Test. Anim. 4; id. de Anim. 33 fin.