dispunctĭo

ōnis, f.

dispungo

I. a settling up, balancing of accounts (late Lat.).
I. Lit.: concedenda creditoribus (with recognitio), Dig. 42, 5, 15.—
II. Trop., an investigation, examination, a testing: boni et mali operis, Tert. adv. Marc. 5, 12: utriusque meriti, id. Apol. 18: vitae, id. Test. Anim. 4; id. de Anim. 33 fin.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project