displĭcentĭa

ae, f.

displiceo

I. dissatisfaction, discontent: sui (with taedium), Sen. Tranq. An. 2, 8.—
II. Med. t. t., indisposition: corporis, Cael. Aur. Tard. 3, 6, 86; 5, 10, 96.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project