dīductĭo

ōnis, f.

diduco

I. an expanding, separating (very rare; perh. only in Seneca): ostendit intentionem spiritus velocitas ejus et diductio, Sen. Q. N. 2, 8, 2: in diductione rerum, id. ib. 3, 13, 2.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project