aerātus
a, um, P. a.
from aero, āre, found in no example, and only mentioned in Priscian: a metallorum quoque nominibus solent nasci verba, ut ab auro, auro, as, ab aere, aero, as; unde auratus et aeratus. p. 828 P.
I.
Furnished or covered with copper or bronze: ratis, Naev. ap. Varr. L. L. 7, § 23 Müll. (Bell. Punic. v. 59 Vahl.): lecti, Cic. Verr. 2, 4, 26, § 60: naves, Hor. C. 2, 16, 21: porta, Ov. F. 2, 785.—Poet.: acies, Verg. A. 9, 463.—
II.
Made of bronze: catenae, Prop. 3, 13, 11.—*
III.
Sarcastic. of a rich man: tribuni non tam aerati quam aerarii, Cic. Att. 1, 16, 8.