dēpugnātĭo
ōnis, f.
I.
a violent fighting, eager contest (ante- and postclass.).
I.
Prop., Cato ap. Non. 204, 32; Veg. Mil. 3, 30 et saep.—
II.
Transf.
A.
Of debate: forensium certaminum depugnationes, Firm. Math. 4 praef.—
B.
A defacing: humani oris, Tert. Spect. 18.