dēmōlītĭo

ōnis, f.

demolior, no. II.

I. a tearing down, demolishing (very rare).
I. Lit.: dum ea demolitio (statuarum) fieret, Cic. Verr. 2, 2, 67; Vitr. 10, 19.— *
B. Trop.: veritatis, Tert. adv. Marc. 2, 1.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project