dēmissĭo
ōnis, f.
I.
a letting down, sinking, lowering (very rare).
I.
Prop.: storiarum, * Caes. B. C. 2, 9, 5: barbae, Macr. S. 1, 22, 4.—In plur.: clipei aenei demissiones, Vitr. 5, 10 fin.—
II.
Trop. *
A.
(Acc. to demissus, no. II. A.): animi, dejection, * Cic. Tusc. 3, 7, 14. —*
B.
In medic. lang., an abatement, mitigation (opp. accessio), Coel. Aur. Acut. 1, 4.