dē-lucto
āvi, 1
I.
v. n., to wrestle, struggle (ante-class.): quibus aerumnis deluctavi, Plaut. Trin. 4, 1, 20; cf.: deluctavi pro deluctatus sum, Plautus in Trinummo, "cum hisce erumnis deluctavit," Non. 468, 29.
Text: Perseus Digital Library, CC BY-SA 3.0