dēcĭpŭla
ae, f.
I.
a snare, gin, trap.
I.
Lit. (late Lat.): plena avibus, Vulg. Jerem. 5, 27; Job 18, 10.—
II.
Trop. (ante- and post-class.).
(a).
Fem., Sid. Ep. 8, 10 med.; Mart. Cap. 4, § 423; Vulg. Job 18, 10.—
(b).
Neutr., App. M. 8, p. 202, 38; 10, p. 250, 28; so id. Flor. 4, p. 360.—Plur.: nulla decipula, Laev. ap. Front. Ep. ad M. Caes. 1, 3.