dēbĭlĭtātĭo

ōnis, f.

id.

I. a laming, maiming; weakness (rare).
I. Lit.: praemium debilitationis consecutus, i. e. of mutilation of nose and ears, App. M. 2, p. 128, 15.—
II. Trop.: animi, * Cic. Pis. 36, 88.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project