dănīsta

ae, m.
I. a money-lender, usurer: fenerator (only in Plautus), Plaut. Epid. 1, 1, 51; 2, 2, 67; id. Most. 3, 1, 6; id. Ps. 1, 3, 53; cf. Paul. ex Fest. p. 68, 14.—Hence, dănīstĭcus, a, um, adj., = δανειστικός, money-lending, usurious: genus hominum, Plaut. Most. 3, 1, 129.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project