damnātōrĭus

a, um, adj.

damnator

I. damnatory, condemnatory (rare, but good prose): judicium, * Cic. Verr. 2, 3, 22: d. et absolutoria tabella, * Suet. Aug. 33: ferrum, Amm. 28, 1 fin.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project