dāmium

ii, n.
ii, n.: sacrificium, quod fie bat in operto in honorem Bonae Deae. Dea quoque ipsa DAMIA et sacerdos ejus DAMIATRIX appellabatur, Paul. ex Fest. p. 68, 8 Müll [δᾶμος = δῆμος]; cf. "damium, θυσίαι ὑπαίθριοι γινόμεναι," Gloss. Lab.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project