currīlis

e, adj.

currus

I. of or for a chariot (late Lat.): praesepia equorum currilium, Vulg. 3 Reg. 4, 26: certamina, Ambros. Cant. Cantic. 7, 12: currilis equus, σὺν ἅρματι ἀγωνιζόμενος ἵππος, Gloss. Labb.; cf. also curulis.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project