aedĭtŭa

ae, f.

aedituus

I. a female overseer of a temple, Inscr. Orell. 2444.— Trop.: cum omnes templum simus Dei, ejus templi aeditua et antistes pudicitia est, Tert. Cult. Fem. 1.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
← aedĭtĭmus Dictionary aedĭtŭālis →
An open-access project