corruptĭo

ōnis
I. f [corrumpo].
I. Act., a corrupting, spoiling, seducing: militum, Tac. A. 11, 2: judicii, Ascon. ad Cic. Verr. 1, 6, 15, p. 131 Bait. —Absol.: eo usque corruptionis provectus est, ut, etc., Tac. A. 2, 55.—
II. Pass., a corrupt condition, corruption (very rare): totius corporis, Cic. Tusc. 4, 13, 29.—
B. Trop.: opinionum, Cic. Tusc. 4, 13, 29.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project