ad-vĭgĭlo
āre, 1, v. n.
I.
to watch by or at, to keep guard over, to be watch ful, vigilant for; constr. with ad or dat., Rudd. II. p. 136
I.
Lit.: ad custodiam ignis, Cic. Leg. 2, 12: parvo nepoti, Tib. 2, 5, 93: vallo, Claud. Eutr. 2, 419.—
II.
Fig., to bestow care or attention upon a thing, to watch, to watch for.
(a).
Absol.: exquire, heus tu, advigila, Plaut. Pers. 4, 4, 63: tanto magis te advigilare aequomst, Ter. Phorm. 1, 4, 26: si advigilaveris, id. And. 4, 1, 19.—
(b).
With pro: si advigilamus pro rei dignitate, Q. Cic. Petr. Cons. fin.—
(g).
With dat.: stupris, Claud. L. Stil. 2, 140: sibi, Manil. 1, 81.