conventĭcŭlum

i, n.

conventus

I. An assembly, meeting, association: conventicula hominum, quae postea civitates nominatae sunt, Cic. Sest. 42, 91: plebei urbanae, id. Dom. 28, 74.—
II. A place of assembly, Tac. A. 14, 15: ritus Christiani, Amm. 15, 5, 31; 27, 3, 13; Arn. 4, 152; Lact. 5, 11, 10.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project