conturbātĭo

ōnis, f.

conturbo

I. disorder, confusion. *
I. Lit.: oculorum, confused, indistinct vision, as a disease, Scrib. Comp. 19.—
II. Trop., confusion, disquiet, perturbation of mind (rare): conturbatio metus excutiens cogitata, Cic. Tusc. 4, 8, 19; id. Top. 12, 52: mentis, id. Tusc. 4, 13, 30.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project