contractus
ūs, m.
I.
A drawing together: acinorum, Varr. R. R. 1, 68.—
II.
Trop.
A.
An entering upon or transacting of an affair: rei, * Quint. 4, 2, 49.—
B.
Jurid. t. t. (not in Cic.), a contract, agreement: contractus ultro citroque obligatio est, quam Graeci συνάλλαγμα vocant, Dig. 50, 16, 19: omnes contractus, ut emptio, venditio, locatio, conductio, societas, depositum, mutuum, et alii innumerabiles, Just. Inst. 1, 2, 2; Gai Inst. 3, 88 sqq.: stipulationum sponsionumque, Serv. Sulp. ap. Gell. 4, 4, 2; Dig. 24, 3, 23 et saep.