contĭnŭo

āvi, ātum, 1, v. a. and n.

continuus

I. Act., to join together in uninterrupted succession, to make continuous.
A. In space, to join one with another, to connect, unite (class. in prose and poetry; most freq. in pass.); constr. with the dat. or (more freq.) absol.
(a). With dat.: (aër) mari continuatus et junctus est, Cic. N. D. 2, 45, 117: aedificia moenibus, Liv. 1, 44, 4: regnum Alyattei Campis Mygdoniis, Hor. C. 3, 16, 42: latus lateri, Ov. A. A. 1, 496.— Medial: Suionibus Sitonum gentes continuantur, Tac. G. 45 fin.—
(b). Absol.: binas aut amplius domos, Sall. C. 20, 11: fundos in agro Casinati optimos et fructuosissimos, Cic. Agr. 3, 4, 14 (v. the pass. in connection); cf.: latissime agrum, id. ib. 2, 26, 70; and agros, Liv. 34, 4, 9: pontem, Tac. A. 15, 9: domus, quā Palatium et Maecenatis hortos continuaverat, id. ib. 15, 39: verba, Cic. de Or. 3, 37, 149; cf.: verba verbis aut nomina nominibus (just before: cadentia similiter jungere), Quint. 9, 4, 43.—Medial: quae (atomi) cohaerescunt inter se et aliae alias adprehendentes continuantur, Cic. N. D. 1, 20, 54.—
B. Of time and objects relating to it, to join, connect together, to continue uninterruptedly, to do successively one thing after another: Cassius die ac nocte continuato itinere ad eum pervenit, Caes. B. C. 3, 36; 3, 11: nuntius diem noctemque itinere continuato ingentem attulit terrorem, Liv. 26, 9, 6: continens die ac nocte proelium, id. 4, 22, 5; cf.: perpotationem biduo duabusque noctibus, Plin. 14, 22, 28, § 145: diem noctemque potando, Tac. G. 22; cf.: theatro dies totos, id. A. 14, 20: magistratum, Sall. J. 37, 2; cf. Liv. 38, 33, 1: praeturam ei, Vell. 2, 91, 3: dapes. Hor. S. 2, 6, 108: febrem, Cels. 3, 5: prope funera, Liv. 1, 46, 9: fatigatio continuati laboris, Curt. 7, 11, 17: quae (libertas) usque ad hoc tempus honoribus, imperiis ... continuata permansit, Cic. Fl. 11, 25.—Poet.: aliquos ferro, Stat. Th. 9, 292; cf.: aliquos hastis, id. ib. 12, 745. —In pass. with dat.: hiemi continuatur hiems, Ov. P. 1, 2, 26; so, paci externae confestim discordia domi, Liv. 2, 54, 2: damna damnis, Tac. Agr. 41.—
II. Neutr., to continue, last (rare): febres ita ut coepere continuant, Cels. 3, 3; 2, 4; Plin. 17, 24, 37, § 233; 18, 35, 87, § 362; 20, 5, 17, § 35.— Hence, *
1. contĭnŭanter, adv., continuously, in uninterrupted succession (opp. carptim), Aug. Retract. 1, 24.—
2. contĭ-nŭātē, adv., in uninterrupted succession, one after another, Paul. ex Fest. p. 315, 5; Fest. p. 314, 32 Müll.; cf. Fronto, Diff. Verb. p. 2195 P.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project