con-tingo
ĕre
I.
v. a., to wet, moisten (perh. only in Lucr. and Verg.).
I.
Lit.: oras, pocula circum mellis liquore, Lucr. 1, 938: semina rerum colore, id. 2, 755: lac parco sale, Verg. G. 3, 403: tonsum corpus amurcā, id. ib. 3, 448. —
II.
Trop.: musaeo contingens cuncta lepore, Lucr. 1, 934 and 947; 4, 9 and 22.