con-tābesco
tābŭi, 3
I.
v. inch. n., to waste away gradually, to be consumed, pine away (very rare).
I.
Lit.: cor guttatim contabescit, * Plaut. Merc. 1, 2, 92: Artemisia luctu confecta contabuit, * Cic. Tusc. 3, 31, 75.—*
II.
Trop.: o perfidiosae Fregellae, quam facile scelere vestro contabuistis, Auct. Her. 4, 15, 22.