con-stū^pro

āvi, ātum, 1
I. v. a., to violate, ravisn, debauch, defile (rare, but in good prose).
I. Prop.: matronas, virgines, ingenuos, raptos, etc., Liv. 29, 17, 15: virginem, Curt. 10, 1, 5: praetextatos liberos, Q. Cic. Pet. Cons. 3, 10; Suet. Vit. 12 al. —
II. Trop.: afflicta res publica est empto constupratoque judicio, Cic. Att. 1, 18, 3: aër scelestis vocibus constupratus, Tert. Spect. 27: pudicitiam, Hier. adv. Jovin. 2, 9.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project