constĭtūtor

ōris, m.

constituo

I. an orderer, arranger (mostly post-class.): legis, Quint. 3, 6, 43: rerum omnium Deus, Lact. 3, 9, 10: Deus machinator constitutorque rerum, id. 4, 6, 1: moderatorque cunctorum, Arn. 3, p. 101: SACRI CERTAMINIS, Inscr. Grut. 254, 4: CONSTITVTORES COLLEGII NVMINIS DOMINORVM, Inscr. Orell. 2389.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project