con-spūto

I. perf., ātum, 1, v. freq. a. conspuo, to spit upon in contempt (very rare): nostros coeperunt Clodiana, * Cic. Q. Fr. 2, 3, 2: maledictus et consputatus, etc., Tert. adv. Jud. 14; id. Idol. 1.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project