consĭlĭātor

ōris, m.

id.

I. a counsellor (post-Aug. and rare): maleficus, Phaedr. 2, 6, 2: consiliator et rector, Plin. Ep. 4, 17, 6: bonus, App. M. 1, p. 107, 36.—As an epithet of Jupiter, Inscr. Gud. p. 7, n. 6.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project