conserva
ae, f.
I.
a (female) fellow-slave.
I.
Prop., Plaut. Cas. 1, 20; id. Mil. 4, 8, 30; Ter. Eun. 2, 3, 75; Varr. R. R. 1, 17, 5 al.; dat. plur. conservabus, Dig. 33, 7, 27.—
II.
Transf. to inanimate things: nolo ego foris conservas Meas a te verberarier, Plaut. As. 2, 3, 6: duraque conservae ligna, valete, fores, Ov. Am. 1, 6, 74.