ădultĕrĭum

ii, n.

adulter

I. Adultery: Adulterium est cum aliena uxore coire, Quint. 7, 3, 10: qui in adulterio deprehenditur, Cic. de Or. 2, 68, 275: mulierem in adulterio deprehensam, Vulg. Joan. 8, 3: cum aliqua facere, Cat. 67, 36: inire, Vell. 2, 45: adulteria exercere, Suet. Aug. 69: adulterio cognoscere alicujus uxorem, Just. 22, 1: vasa adulteriis caelata, Plin. 14, 22, 28, § 140.—Of brutes: nec (elephanti) adulteria novere, Plin. 8, 5, 5, § 13; id. 10, 34, 52, § 104.—Of plants, an ingrafling, inoculating, Manil. 5, 266.—
II. Adulteration: omnia in adulterium mellis excogitata, Plin. 14, 9, 11, § 80: mercis, id. 19, 3, 15, § 44.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project