condītĭo

ōnis, f.

condio

I. A preserving of fruits, etc.: amurcae, Varr. R. R. 1, 61.—In plur., Varr. R. R. 1, 61 (for Cic. Div. 1, 51, 116, v. condicio, II. B.).—
II. A spicing, seasoning, flavoring: suci, Varr. L. L. 5, § 109: vini, Col. 12, 53, 1.—In plur.: ciborum, Cic. N. D. 2, 58, 146.
Lewis & Short
A Latin Dictionary, 1879
An open-access project